martes 25 de mayo de 2010

EL SANT JORDI DEL MEU FILL

LA INUNDACIÓ
Plou, plou, plou.
Plou sense parar.
La ciutat s'inunda;
no sé on anar.

La pluja destrueix la ciutat
i jo encara estic perdut.
Penso que és la meva fi,
sota un cel negre i brut.

Els núvols llampeguen,
el cel brut m'esgarrifa,
el sòl es fa fangós
i les cames m'han fet figa.

Semblo amenaçat,
els núvols em criden.
Ja és mitjanit.
He perdut la vida.

10 comentarios:

Joselu dijo...

El vers final és el millor. Em recorda d'alguna manera al colofó de Zazie dans le metro de Raymond Queneau.

Un poema molt bonic i ben equilibrat que té densitat.

Valaf dijo...

L'últim conjunt de quatre versos, sens dubte.

No et diré res que no sàpigues, però hi ha molt de talent en aquest poema. Enhorabona (de tal palo...)

Una abraçada.

jnj dijo...

JOSELU, gràcies pel teu comentari. Què tal la versió cinematogràfica de Louis Malle?, no la conec. Per cert, ja has provat la xocolata desfeta de Joan-Lluís Lluís?

VALAF, gràcies a tu també. Jo sóc un pal, ja tens raó, jajaja; ell encara és a temps de poder encisar amb el que escriu (tot i que s'estima més les mates, és a dir que no sempre "De tal palo...").

Sakkarah dijo...

Un beso, Juanjo.

jnj dijo...

Otro para ti, Sak.

Anabel dijo...

Biel el gran.
Cada año se supera.
Espero verles pronto, que ya no se acordarán de mi :(

Inés dijo...

Jnj, me molesta que entren a ningunear lo que yo publico con toda ilusión porque me gusta.
Desde el momento que lo coloqué en el blog es porque me agrada y si a alguien no le es de muy buen gusto pegar la vuelta sin entrar a criticar, me dolió.
Saludos

jnj dijo...

BEL, tenemos una fecha por concretar. Hablé con Sergi mientras tú trabajabas en la radio. Ergo te debo aún una llamada.

Start spreadin' the news [hecho]
I'm leavin' today [pronto tú]
I want to be a part of it,
New York, New York...


ooxx

jnj dijo...

INÉS, vayan mis disculpas por delante y a ciegas. Me paso por tu rincón a ver qué fui capaz de decir que te haya molestado, siendo, como eres (ya te lo he dicho alguna vez), mi antóloga favorita y odiando, como odio, molestar (más aún ningunear).

Inés dijo...

Jnj, después que te escribí, pero mucho después me dí cuenta que malentendí pero ya estaba hecho.
No hacía falta que te disculparas
quizás yo tengo que no ser tan acelerada y detenerme más cuando algo está confuso.
Igual voy a dejar el blog por un tiempo, no tengo nada que disculpar porque así expresaras lo que no te agrada debo aceptarlo, es tu opinión.
Saludos